Suzansstories

My authentic story
Suzanne schrijft al sinds haar tiende. In ongeveer driehonderd dagboeken legde ze vast wat ze zag, voelde en nog niet altijd hardop kon zeggen. Schrijven was voor haar nooit alleen
een manier om gebeurtenissen te bewaren. Het was een manier om betekenis te geven,
patronen te herkennen en dichter bij de waarheid van een verhaal te komen.
Die liefde voor verhalen kreeg later verschillende vormen.
Suzanne richtte een eigen
theatergezelschap op, schreef jaarlijks meerdere voorstellingen en scènes voor kinderen en maakte de film ‘Er is niemand thuis’
Door haar achtergrond in theater leerde ze hoe een verhaal beweegt: waar spanning ontstaat, wanneer iets kantelt en welke details een
personage werkelijk tot leven brengen.
Daarnaast volgde ze de vierjarige opleiding Wielwerk tot psychotherapeut. In haar werk
ontdekte ze opnieuw hoe krachtig taal kan zijn. Niet omdat ieder verhaal therapeutisch
gemaakt moet worden, maar omdat een goed boek vaak pas ontstaat wanneer iemand
bereid is eerlijker en dieper te kijken dan de eerste versie van het verhaal.
Acht jaar geleden koos Suzanne zelf voor een ander leven op Ibiza. Die omgeving werd
onderdeel van haar manier van werken: minder op de klok, meer aandacht, ruimte om te
vertragen en te voelen wat een verhaal werkelijk nodig heeft. Daar begeleidde ze mensen in
schrijfprocessen en retreats en ontwikkelde ze haar eigen artistieke, intuïtieve werkwijze.
De begeleiding van het levensverhaal ‘Myn eigen Paad’ bracht al die lijnen bij elkaar.
Suzanne hielp herinneringen, dagboekfragmenten, gesproken verhalen en losse scènes om te vormen tot een samenhangend manuscript. Het bevestigde waar haar grootste kracht ligt:
niet alleen iemand laten schrijven, maar onder de huid van het verhaal kruipen, de vorm zien
die er al in verborgen zit en een auteur helpen die vorm daadwerkelijk af te maken.